Jednym z przykładów złego rozwiązania jest pomysł kierowania każdego, przypadku przemocy w rodzinie, do tzw. zespołu interdyscyplinarnego, który nawet wbrew woli dorosłej osoby pokrzywdzonej będzie nie tylko rozpatrywał jej przypadek, ale także projektował środki zaradcze oraz będzie miał uprawnienia do uzyskiwania i przetwarzania jej wrażliwych danych osobowych. Budowanie ogromnej i bardzo kosztownej struktury od poziomu gminy po Krajowego Konsultanta, którym ma być sekretarz stanu, nie jest ani potrzebne, ani uzasadnione.

Dotychczasowe rozwiązania prawne właściwie chronią dziecko, dlatego dodatkowy, bardzo szeroki zakaz karcenia dzieci jest zbędny, podważy autorytet rodziców i spowoduje, że niemal każda ich decyzja będzie mogła zostać zakwestionowana.

Ambicją tej nowelizacji jest eliminowanie przemocy w polskiej rodzinie, nie zamierza ona jednak przeciwdziałać brutalnej przemocy, jaka jest upowszechniana przez niektóre środki masowego przekazu. Nie zamierza też rozwijać poradnictwa małżeńskiego i rodzinnego.

Domagamy się autentycznego przeciwdziałania przemocy, w tym przemocy domowej, bez naruszania konstytucyjnych standardów ochrony prywatności, autonomii rodziny czy prawa rodziców do wychowywania dzieci.

Do wiadomości:
środki masowego przekazu